به گزارش مشهد پیام؛ یکی هم دوربین عکاسی‌اش را برمی‌دارد و می‌خواهد تاریخ انقلاب را با نگاتیو‌هایش بنگارد. دوربین مینوتا با زوم روسی که زاویه منشوری دارد و تجهیزات دیگرش را با خودش برمی‌دارد و توی خیابان‌های شهر مشهد به دنبال ثبت لحظه‌های انقلاب می‌رود و نتیجه‌اش می‌شود عکس‌های نابی که کمتر کسی دیده است. نامش رحیم حسین زاده است و اهل مشهد. بخاطر علاقه‌اش به هنر عکاسی، خطرها می‌کند. خودش می‌گوید هر لحظه ممکن بود اتفاقی برایم بیفتد که منجر به مرگ شود؛ چون کسی که دوربین دستش است شاخص است و توجه‌ها را به خود جلب می‌کند. مثلاً یک بار از دیوار موزه حرم بالا رفتم و نزدیک بود از آنجا پرت شوم یا زمانی که همه را به تیر بستند من عکس می گرفتم و امروز خوشحالم که این عکس‌ها به دست اهلش افتاده تا از آنها استفاده کنند و خدا را شکر می‌کنم که تلاش من، جزو سرمایه انقلاب شده‌اند و امیدوارم خدا هم قبول کند. آقای حسین زاده می‌گوید با اینکه امام در ایران نبود اما دل‌ها با امام بود، به گونه‌ای که به جهانیان نشان دادند مرجعیت شیعه هر جا باشد بر دل‌ها حکومت دارد. مردم به خیابان‌ها می‌ریختند اما انگیزه‌هایشان مادی نبود بلکه به دنبال دین از دست رفته‌شان می‌گشتند؛ چرا که در دوران ستم‌شاهی، دین مردم هدف قرارگرفته بود و مردم، مرجعیت امام را آنچنان قبول کردند که هیچ انگیزه‌ای نمی‌توانست جای آن را بگیرد. حتی بین جوان‌هایی که فقط نام ایشان را شنیده و عکس ایشان را ندیده بودند چرا که تصویر امام ممنوع بود. ولی از آنجا که خدا پیروزی حق را می‌خواست، حقیقتاً در آن زمان دیدیم مردم چه اطاعتی از امام داشتند و با شیفتگی و ولایت‌مداری به میدان آمده و هراسی نداشتند. پیروزی انقلاب در زمستان بود و یکی از مسائلی که باعث ترس شده، سرما بود. رژیم ورود گرما را به خانه‌های مردم بسته و نفت کم‌یاب بود. مردم با بیکاری، سرما و زندگی سخت روبرو بودند ولی تحمل کردند و خود را برای ورود امام آماده ساختند. امام احیا کننده دین در قرن چهاردهم بودند و برای این کار، امدادهای غیبی نیز به کمک ایشان آمد و لذا شایسته‌ترین فرد در عصر حاضر بودند.

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد