مشهد پیام، حجت الاسلام علیرضا عابدینی: سال ۸۶ رهبر انقلاب در دستوری به شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر تدوین الگوی ایرانی اسلامی پیشرفت، به سه بخش؛ تغذیه، پوشش و لباس و معماری تأکید کردند. البته به گفته‌ی ایشان معماری از همه بخش‌ها مهم‌تر است و ما باید الگویی برای آن تعریف کنیم.

 

آنچه امروز در اطراف حرم مطهر به اسم مرتفع سازی اتفاق افتاده، حساسیت‌ها را برانگیخته است. کمی گسترده‌تر در ارتفاعات جنوب مشهد نیز مردم به جهت اینکه معتقدند شش‌های تنفسی مشهد، سیما و منظر شهر در حال از بین رفتن است، به این مرتفع سازی معترض شدند.

 

اما واقعیت این است که ما بعد از انقلاب واژه‌هایی اختراع کردیم که برای این واژه‌ها تاکنون هیچ معنای درست و مشخصی وجود ندارد. یکی از این واژه‌ها معماری اسلامی است. این واژه به چه معناست؟ البته ما منکر کارهایی که در این زمینه شده، نیستیم، اما این مهم چرا را به یک ضابطه تبدیل نشده است؟ شهردار وقتی پروانه صادر می‌کند، همه‌چیز تقریباً برایش واضح است. فونداسیون، مواد به‌کارگیری، سیالات، استاندارد و … همه‌چیز مشخص است. اما آیا ضابطه‌ای وجود دارد که به صاحب ساختمان بگوییم برای اسلامی کردن معماری، چه باید بکند؟! متأسفانه خط‌کشی برای سنجش ساخت‌وساز اسلامی وجود ندارد.

 

مرتفع سازی یک ضرورت است

مرتفع سازی یک ضرورت است. ما باید بحث رشد عمودی شهرها را یک مسئله جدی بدانیم. رهبر معظم انقلاب در سال ۹۱ در خراسان شمالی فرمان دادند که جمعیت نباید محدود شود که این جمعیت نیز نیازمند مسکن است.

 

اما مشهد، مشهد الرضا است. یعنی محل شهادت حضرت امام رضا (ع). یعنی قبل از آن هیچ شهری نبوده وجود نداشته است و بعداً عده‌ای آرام‌آرام پیرامون این شهر جمع می‌شوند. بدیهی است که مهم‌ترین‌ هدف این افراد قرب به جوار امام رضا (ع) بوده است. ما هنوز مرکزیت مشهد را حرم امام رضا (ع) می‌دانیم.

 

اما در به بحث مرتفع سازی، اگر بخواهیم به آثار فرهنگی- مذهبی و اجتماعی آن اهمیت بدهیم، یا نباید مرتفع سازی کنیم و یا اگر قصد این کار راداریم باید پیوست فرهنگی را نیز با آن همراه کنیم. مرتفع سازی در فضاهای جدید با پیوست فرهنگی، نه‌تنها ایراد ندارد که یک ضرورت است. وقتی شهر جدیدی مثل گلبهار بنا می‌شود، معین می‌کنند که یک منطقه مخصوص منازل ویلایی است و منطقه دیگر مخصوص ساختمان‌های مرتفع است.

 

الآن در مناطق شکل‌گرفته مشهد، مانند احمدآباد، پیروزی، سرافرازان، بلوار میرزا کوچک خان و.. می‌بینیم که وسط یک مجموعه چند هزار واحدی و چند صد هکتاری یک ساختمان بلند ساخته می‌شود. این کار ازلحاظ اجتماعی و فرهنگی تأثیرات مخربی دارد.

 

البته مرتفع سازی باید تعریف شود. یکجایی ممکن است پنجاه طبقه ساخته شود، و نامش مرتفع سازی نباشد. جایی دیگر ممکن است با سه‌طبقه، ساختمان مرتفع محسوب شود. الآن تعریف مرتفع سازی عرفی است.

 

اینکه از کسی بپرسند آیا شما با مرتفعسازی موافقی یا مخالف، این سؤال غلط است. این واژه اول باید تعریف شود.

 

 

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد