به گزارش مشهدپیام، ته خیار یعنی قسمتی که به بوته می‌چسبد بنا به دلایل شیمیایی این میوه تلخ است و معمولا همه آن را دور می‌اندازند و نکته جالب این است که اگر خیار را از سر تلخ آن بخوریم تلخ نمی‌شود.

زندگی ما و برنامه‌های آن از این ته‌های تلخ بسیار دارد چراکه ناشی‌گری، سوء مدیریت و لجاجت برای پذیرفتن تجربه دیگران در تصمیم‌گیری‌های ریز و درشت موج می‌زند و البته باید این مهم را در نظر داشت که این تصمیمی که ما را به ته تلخ سوق می‌دهد، سبب آسیب دیگران را فراهم نسازد.

اتکای به توان داخلی نیروهای کشور در زمینه‌های مختلف هرچند امکان دارد که این سوء ظن را ایجاد کند که نتوانند کار را به ثمر برسانند ولی از ابتدای انقلاب اسلامی و حتی قبل از انقلاب هر جا که به ظرفیت و فکر ایرانی با تمام واکنش‌های منفی داخلی و خارجی توجه شد مسئولان امر نتیجه لازم و طلوب را دریافت کردند.

متأسفانه در نظر غالب مسئولان، اعتماد به تولید ملی بنا به دلایل مختلف محلی از اعراب ندارد و عملا این اعتماد را ته تلخ خیار می‌دانند و هیچ گاه خوردن این خیار را از سمت تلخش شروع نمی‌کنند و به دنبال ته‌ها، و طرح‌های و معامله‌های به زعم خود شیرین با بیگانگان دارند و از این مهم غافلند که این شیرینی به تلخی بدعهدی می‌انجامد.

تجربه تلخ کار کردن با بیگانگان در تمامی اعصار این مرز و بوم باید همیشه سرلوحه کار مسئولان قرار گیرد و سؤال اصلی اینجا مطرح است که در کدام دوره از حکومت‌های ایران، بیگانگان تجربه همکاری خوبی از خود به جا گذاشته‌اند؟

سابقه همکاری ایران با شرکتی که بارها در مواقع حساس دست کشور را اصطلاحا در پوست گردو گذاشته و میلیاردها دلار به اقتصاد این کشور صدمه زده و همچنین در یک مورد اسناد نفتی و صنعتی این کشور را به سایر کشورها تسلیم کرده است، جای اعتماد به این شرکت متزلزل می‌کند.

انتهای پیام/

 

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد