به گزارش مشهدپیام، سه شب پیش که هم گروه‌های تیم ملی فوتبال در جام جهانی یعنی اسپانیا، پرتغال و مراکش با قرعه کشی مشخص شد اولین واکنش به آن، لبخند تلخ کی روش سرمربی تیم ملی بود.

واکنش‌های بعدی نیز نوشتن توئیت‌ها، جملات و متن‌های کوتاه و بلند در فضای مجازی بود از اینکه «تیم ملی بگه کار برامون پیش اومده فعلا نمیایم» تا حتی «اگه توی ps4 هم با اسپانیا بازی کنیم هم نمی‌تونیم ببریم» و انواع و اقسام این دست شوخی‌ها و حتی مطالب جدی در قالب‌های مختلف نظیر حتی کلیپ کم نیست.

ولی آنچه که بیشتر رُخنمون داشت، نداشتن ذره‌ای امید و در بسیاری از موارد انگیزه برای دنبال کردن بازی‌ها و نتیجه آن تا جایی عده‌ای گفتند که شاید فقط بازی ایران با مراکش را نگاه کنیم.

این همه ترس و ناامیدی برای چیست مگر نه این است که ایران در بدترین برهه‌های تاریخی همیشه خوش درخشیده، مگر نه اینکه در تاریخ فوتبال این کشور بازیکنان تیم ملی در بهترین لیگ‌های جهان جزء بهترین بازیکنان بوده‌اند، مثل اینکه ذائقه‌هایمان عوض شده و از کنار هم نشستن و هورا کشیدن در لحظات حساس فراموش کردیم.

به نظر فراموش کردیم مارک بوسنیچ استرالیایی چطور دو تا گل از دو تا دسته گل خورد، بازی دو به صفر باخته از کره جنوبی را فراموش کردید که چطور شش به دو بردیم، ضربه سر حمید استیلی و فرار برق آسای مهدوی کیا در مقابل آمریکا را مگر می شود از یاد برد.

بازی ایران و پرتغال در ۲۰۰۶ یادتان هست که چطور کعبی حال فیگو را گرفت و حتی جام جهانی ۲۰۱۲ چگونه آرژانتین با حضور مسی به سختی یک گل زد.

هرچند به نحوه اداره فعلی فوتبال و در کل ورزش، هزاران هزار نقد وارد است ولی فراموش نکنیم که این دست اتفاقات بهانه‌ای برای در کنار هم بودن است و البته بالیدن به تیم کشور، چه ببازد و چه ببرد.

بهتر است به جای آوردن کلمه‌هایی مانند گروه “مرگ”، از آن به عنوان گروه “گرم” نام ببریم چون علاوه بر اینکه می‌توانیم لحظات خوشی را در کنار هم بگذرانیم، می‌توان شاهد بازی هیجانی و گرم با بهترین‌های فوتبال جهان بود.

انتهای پیام/

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد